241. Önümüzdəki illərdə Daha şəhid verməyəcəyimizə inandıran* bəlkə də, inandırmaq istəyən , Kəlbəcər kimi geniş və relyefi çətin ərazini şəhid vermədən azad etdiyimiz müharibədir. Təzyiqləri, havanın get-gedə soyumasını, verdiyimiz şəhidləri, gördüyümüz kədərli videoları düşünəndə buruq da olsa, sevinc yaşadır insana, "Barı bundan sonra şəhid verməyəcəyik" dedirtir.
"Masada yenə Rusmu qazandı?" Desək, Təbii ki, rus qazandı. Bu coğrafiyada bundan artığını gözləmirdim onsuz da. Hadrutun, Şuşanın əlimizdə qalmasına sevinirəm hətta. Ən azından şuşada o qədər can qoymuş, qanı tökülmüş insanların uğruna.
Baxıram fb-da commentlərə hamı tumanını başına çəkib ki, biz alardıq kəlbəcəri, biz alardıq laçını, gərək dayanmazdılar. Pardon? yaşamayan bilmir, deyəsən, prosesin ağırlığını, hər gün min ölüb, bir dirilməyi. indi isti evində oturub "möhöröbö!" Deyə qışqıranların da asan idisə könüllü yazılıb cəbhəyə getməsini məsləhət görmüşəm müharibə boyunca. Bir əsgər anasının, cəbhədə əzizi olan insanın "müharibə davam etsin!" Şüarını eşitmədim mən, yəqin ki, eşidə də bilməzdim.
Bilmirəm mənmi qardaşım orda olduğu üçün emosional yanaşıram ya camaatınmı başı xarab olub. Heç nə yox, 44 gün öncə kim deyərdi ki, bu qədər torpaq azad edəcəyik? Bundan sonra diktaturaya, əliyevlərə nə olacaq bilmirəm, hal-hazırda marağımda da deyil, açığı. "bunu sonra düşünərik" havasındayam. bir cəbhədən gələcək olan əsgərlərin ailələrinin sevincini düşünürəm, bir də can qoymuş şəhidləri.
Şəhidlər nurlar içində yatsın, sağ qalan hər bir əsgər yaxınlarının da, ümumilikdə, xalqımızın da gözü aydın olsun!

Edit: orduda satqınlıq faktorunu qeyd etməyi unutmuşam.